Szepty i chichoty

Nie tak - o - centralnie w korytarzu
ale rozgościć się powoli, w każdym zakamarku mojego życia

za drabinką do ćwiczeń - szczepce " czy nadal pragniesz jogi w swoim życiu?"

siedząc między kryształowymi misami pyta "czy będziemy grać dalej do relaksu, do wytchnienia, do lepszego samopoczucia?"

na parapecie przysiada koło kota, patrząc na ogród osiedlowy "jak długo jeszcze chcesz patrzeć na ten obraz, czy nie lepiej znaleźć swoje podwórko?" 

Patrzy na moje ubrania, zatrzymując się i chichocząc przy niedawnych odkryciach - fasonu, koloru...

Przegląda książki na półkach, te o odżywianiu, ludzkim ciele, dotyku, powięzi, o oddychaniu, zdrowiu.. puszcza oczko

NOWE omija stare kąty, żebym mogła zobaczyć, co nie jest nowe

Wisząc radośnie na nowym gongu, zawieszonym przy suficie

wskakuje na łóżko, próbuje nie dotykać starej pościeli, podchodzi blisko

zagląda w moje oczy

I wręcz telepatycznie, jak przystało na coś, co nie ma jeszcze kształtu (póki mu nie nadam)

mówi: 

Siedząc w nowym szlafroku, w starym łóżku zamyślam się

Wrony za oknem kraczą

kot tupta najgłośniej jak umie swoimi mięciutkimi łapkami (żeby zbudzić kogoś i dostać śniadanko)

Zostaje sobie z tym cichym szeptem i zabawnym chichotem 

Myśli zbieram do nowego kubka i zalewam gorącym kakao

Tego ranka postanawiam zaprzyjaźnić się z NOWYM

powoli lecz wytrwale wpuszczać go do swojego życia

Chyba wiem jak